tiyatro

1
Tiyatroma Dokunma!
2
Deniz Kızın Güncesi- İlk 3 Ay
3
Korkudan Korkmak
4
Bir Oyunun Ardından

Deniz Kızın Güncesi- İlk 3 Ay

Biz iki kafadar, ellerimizin birleştiği günden itibaren kendimizde bir bozukluk olduğunu fark edip (aferin bize!), Deligiller dedik kendimize. Biz kimiz kısmında da görüldüğü üzere kırmızı makarna süzgecimiz ve kırmızı hunimiz en vazgeçilmez aksesuarlarımız oldu, dünya alem gördü makarna süzgecimizle hunimizi. Ama dünya alemin görmediği bir mini boy kırmızı hunimiz daha vardı bizim, daha ellerimizin birleştiği[…]

Yazının devamı

Korkudan Korkmak

Aziz Nesin’e sordu savcılarla yargıçlar Yurdun ile, halkın ile, dünya ile hoş musun? Hoş olayım, olmayayım O yurt benim, o halk benim, dünya benim! Size ne? 2010 Temmuzunda Moda Sanat Tiyatrosunun Aziznamesini izlerken duydu bu dizeleri Küçük Deligil. “Ah” dedi, “keşke bir gün bu oyunda oynasam; sadece bu repliği söylesem, yeter bana” dedi. Ne mutlu[…]

Yazının devamı

Bir Oyunun Ardından

Üç senedir hep aynı heyecan, hep aynı telaş; hep aynı korku, hep aynı mutluluk… Ekim 2009’da kesişti yollarımız Moda Sanat Tiyatrosu ile ve Temmuz 2010’da ilk oyunumuz “Kadınlık Bizde Kalsın” ile seyirci karşısına çıktık. Ardından “Azizname” serüveni başladı; hayatım boyunca içinde yer almaktan en fazla gurur duyduğum işlerden biriydi. Defalarca kez seyirciyle buluştuk, defalarca kez[…]

Yazının devamı

Deligiller © 2014 Kaynak gösterilmeden paylaşılamaz.

 
Bumerang - Yazarkafe